ای روستای خفته بر این پهن دشت سبزای از گزندِ شهرِ پلیدان پناه من ای جلوه طراوت و شادابی و شکوه هان ای بهشتِ خاطره، ای زادگاهِ من باز آمدم به سوی تو زان دور دورهازانجا که صبح می شکفد خسته و ملولزانجا که ماه در افق زرد گونه اشدر کام ابر می خزد آهسته و ملول باز آمدم که قصه اندوه خویش رابا صخره های دامن تو بازگو کنم و اندر پناه سایه انبوه باغ هات گلبرگ های خاطره را جست و جو کنمهر گوشه ای ز خلوت